مرداد, 1398 بدون نظر روانشناسی عمومی

مشاوره بر پایه ی علوم روانشناسی برای حمایت از افرادی که آسیب دیده اند و یا در معرض آسیب هستند، انجام می شود. ما در این مقاله قصد داریم شما را با فرایند مشاوره و درمان بیشتر آشنا کنیم، با ما همراه باشید .

فرایند مشاوره و درمان

فرایند مشاوره و درمان شامل هفت مرحله است که عبارتند از :

مرحله اول

در این مرحله مراجع سرسخت و انعطاف پذیر است . خود را بروز نمی دهد و حتی نسبت به احساسات خود آگاهی ندارد . زیرا با ” خود ” خویشتن ارتباط برقرار نمی سازد . خویشتن را چنان تصور می کند که هیچ ایراد یا مشکلی ندارد و مشکلاتی را که عنوان می کند به عوامل بیرونی ارتباط می دهد . او در تعبیر تجربه های جدید همان راههایی را انتخاب می کند که در گذشته در شخصیت او شکل گرفته است و تمایلی به تغییر خود ندارد . معناهایی را که در تجارب خود ادراک می کند براساس معیارهای درونی شده گذشته بوده و از تاثیر زمان حال خالی هستند .

مرحله دوم

چنانچه در مرحله اول فضای مشاوره به گونه ای باشد که مراجع احساس کند به طور کامل پذیرفته شده است ، در این مرحله خود را کمی آزادتر حس می کند و درباره موضوعات غیر از خود بحث را آغاز می سازد . مشکلات به عنوان امور خارج از خود ادراک و بیان می شوند و در مراجع هیچ احساس مسئولیتی شخصی در رابطه با آنها وجود ندارد . او ممکن است احساسات خود را ظاهر سازد اما آنها را متعلق به خود نمی داند . این احساسات با افعال ماضی بیان می شوند مثل این جمله : ” روزگار مرا بی قید کرده است .” ساختار شخصیت هنوز خشک و به عنوان واقعیت تلقی می شود و تناقضها ممکن است بدون توجه بیان شوند .

فرایند مشاوره و درمان

مرحله سوم

در این مرحله مراجع می تواند آزادانه تر درباره خود و تجاربش به عنوان یک عامل بیرونی صحبت کند . مانند : ” من مایل هستم که رفتارم با دیگران درست و دوستانه تر باشد ، زیرا می خواهم که آنها مرا دوست داشته باشند “. مراجع از احساسات گذشته خود سخن می گوید .سازه های شخصیتی نسبت به مراحل قبل کمتر خشک و غیر قابل انعطاف هستند . فرق گذاری بین تجارب و معناها بارزتر می گردد و تناقضهای موجود تشخیص داده می شوند.

مرحله چهارم

مراجع احساسات خود را به عنوان یک عامل بیرونی و در زمان حال توصیف می کند ، اما در پذیرش و تعلق آن احساسات اکراه و ترس دارد . مانند : ” احساس وابستگی من را نا امید می کند چون آدم بیچاره ای هستم ” . در این مرحله اعتبار ” ساخت خود ” مورد پرسش واقع می شود و مراجع گرایش پیدا می کند تا احساسات خود را بیازماید . او به بررسی درباره صحت و کارایی بعضی از رفتارهایش می پردازد و به کشفیاتی درباره خود نایل می گردد و تناقض میان تجربه و ” ساخت خود ” آشکارتر می شود . مانند : (( من آنطور که هستم و توانایی دارم زندگی نمی کنم )) .

مرحله پنجم

چنانچه مراجع در فرایند مشاوره و درمان پذیرش مثبت غیر مشروط را از طرف درمانگر همچنان تجربه کند ، استعداد بالقوه برای رشد و ” تحقق خود ” بیشتر در وی رها می گردد . در این مرحله احساسات آزادانه و در زمان حال بیان می شوند .  ظاهر شدن احساسات معمولا با ترس و هراس همراه است . تمایز بین احساسات و معناها دقیقتر صورت می گیرد . احساسات به طور کامل به تجربه درمی آیند و مراجع مسئولیت مشکل را پذیرا می گردد.

مرحله ششم

در این مرحله احساسات آزاد شده به طور کامل به تجربه در می آیند و مراجع بدون هیچ ترس و وحشتی با احساس و تجربه خود مواجه می شود . با محو شدن تضادها مراجع احساس آرامش و شادمانی می کند و دیگر تجربه خویش را به عنوان یک عامل خارجی نمی پندارد ، یعنی در این مرحله نه تنها تجربه خود را احساس می کند بلکه با آن زندگی می نماید . این مرحله با رها شدن و آرامش فیزیولوژیکی نظیر گریه کردن ، آه کشیدن و آرامش عضلانی نیز همراه است .

مرحله هفتم

این مرحله بعد از درمان است . از این پس مراجع با تجربیات و احساسات جدید و پذیرفته شده خود به زندگی ادامه می دهد . تجربه کردن اکنون برای او یک فرایند لذت بخش است .  ” ساخت خود ” تجدید شده است و خشکی و انعطاف ناپذیری قبلی را ندارد ” ساخت خود ” رها شده و باز است و هر آن آمادگی درک و پذیرش احساسات تازه و سازماندهی مجدد را خواهد داشت .

در فرایند مشاوره و درمان مراجع آزاد است تا درباره هر موضوعی که می خواهد بحث کند و صحبت را ادامه دهد . این شیوه سبب می شود تا مراجع احساس استقلال و مسئولیت کند و تصمیم گیری را بیاموزد و در زندگی ” خود رهبر ” شود.برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه مشاوره خانواده و ازدواج به وبسایت ما مراجعه فرمایید .

برچسب ها

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *